Wynik badania histopatologicznego po usunięciu polipów jelita grubego. Odebrałem wynik badania histopatologicznego po usunięciu polipów jelita grubego, wynik: 1. Drobny fragment błony śluzowej jelita grubego z ogniskiem limfoplazji. 2. Polypus fibroepithelialis.
Leczenie wrzodziejącego zapalenia jelita grubego u dzieci, część 1: Opieka ambulatoryjna -wytyczne opracowane przez ECCO i ESPGHAN. September 2019; Centrum Zdrowia Dziecka
• Wgłobienie jelita u noworodków • Biegunka u noworodka - co to jest, objawy, przyczyny, kiedy warto iść do lekarza • Mleko modyfikowane • Biegunka u niemowlaka - występowanie, objawy, rozpoznanie, leczenie, biegunka rotawirusowa • Butelka do karmienia • Ulewanie u noworodka i niemowlaka - przyczyny, objawy i leczenie • Ból
Tłumaczenie hasła "jelita" na angielski. Connor, facet ma niedokrwienność jelita. Connor, he's got an ischemic bowel. Usunęliśmy uszkodzone jelita, ale krwawił wszędzie. Removed the injured bowel, but he's oozing everywhere. W niektórych przypadkach wykonuje się częściowe wycięcie jelita.
Wt, 05-05-2009 Forum: Zdrowie dziecka - Re: Wgłobienie jelit NOVITA mam znajomego, ktory od lat bierze novite jako suplement diety po operacji i chemioterapii raka jelita grubego. zyje juz 8 lat od chwili wykrycia choroby i ma bardzo dobre wyniki morfologii.nowita podobno ma wlasciwosci antyrakowe.
Share "Wgłobienie jelit, jako najczęstsza przyczyna niedrożności przewodu pokarmowego u dzieci, w grupie wiekowej od 3 miesięcy do 3 lat"
. to ja bardziej hardcorowo choc naturalnieale uwaga na to, zeby nie na pusty żołądeku nas sprawdzony sposób na rozpoczynające się infekcje i w ogóle na tez nieciekawy czas przesileńWINKO CZOSNKOWE:7, 8 ząbków czosnku - przez praskę do słoika siup:)do tego pół szklanki wody mineralnej lub chłodnej przegotowanejcytryna i miód do smakujest ostre jak cholera choć moja Julka lubistawia na nogi:)dorosli 3 łyżki dziennie - po jednej po posiłku - zeby brzuch nie bolałna pusty nie próbuj - testowałam - skręt murowany i ból straszliwy - pomógłł jogurtdzieci ta sama proporcja tylko małą łyżeczkę jak juz lepiej sie poczujecie to wtedy mozna zmniejszac stopniowo do 1 łyzki dziennieto sposób mojej pani pediatry - przetrestowany przez wiele latzdrówka!!!!aha i jeszcze jedno - moze stać w lodówce nawet 2-3 miesiące Ten post edytował kasiazielonka czw, 21 kwi 2011 - 19:47
Wgłobienie polega na przemieszczeniu się (wsunięciu się) części jelita w inny fragment jelita. Największą grupą pacjentów, jaką dotyka ta patologia, są niemowlęta ze szczytem zachorowanie między 3. a 8. miesiącem życia. Najczęstszym objawem jest silny ból o charakterze falującym, z okresami bezbólowymi. Diagnostyka i szybkie rozpoznanie może nastręczać problemów, szczególnie w przypadku dzieci do 1. roku życia. Na czym polega wgłobienie?Mechanizm wgłobienia polega na teleskopowym przemieszczeniu się bliższego odcinka jelita w część dalszą, doprowadzając do uciśnięcia naczyń krezki – odpowiedzialnych za dostarczanie krwi do ściany jelita. Wgłobiona część jelita nie może funkcjonować w prawidłowy sposób. Konsekwencją takiej sytuacji może być martwica części jelita wskutek jej niedokrwienia. Martwica natomiast może doprowadzić do perforacji, czyli przerwania ciągłości ściany jelita, przedostania się treści jelitowej do jamy otrzewnej, doprowadzając do jej zapalenia. Na końcu tej sekwencji zdarzeń może występować najbardziej niebezpieczny w konsekwencjach wstrząs septyczny. Wgłobienie może także doprowadzać do niedrożności przewodu pokarmowego, czyli stanu, w którym dochodzi do zaburzenia fizjologicznego pasażu treści pokarmowej. Jakie czynniki predysponują do wgłobienia?• wiek – wgłobienie jelit jest jedną z najczęstszych przyczyn niedrożności jelit u dzieci w wieku od 3 miesięcy do 3 lat. Największą grupę stanowią niemowlęta, a szczyt zachorowania przypada między 3. a 8. miesiącem życia,• płeć – częściej wgłobienie dotyka chłopców niż dziewczynek,• infekcje – często stwierdza się współistnienie infekcji dróg oddechowych czy przewodu pokarmowego szczególnie spowodowanych przez adenowirusy, rotawirusy. Stan zapalny w obrębie jelit może wpływać na nasilenie perystaltyki, co wpływa niekorzystnie i zwiększa ryzyko wgłobienia,• dieta – czynnikiem ryzyka może być okres przejścia diety płynnej na stałą u niemowląt,• pora roku – zauważa się tendencję większej częstości diagnozowania wgłobień w okresie wiosennym i jesiennym. Jak objawia się wgłobienie?Podstawowym i trudnym do przeoczenia objawem jest silny ból brzucha o charakterze kolkowym. Napad bólu zwykle ma nagły początek, dziecko jest niespokojne, płaczliwe, nie jest w stanie przebywać w jednej pozycji – często podkurcza nóżki, aby złagodzić dolegliwości bólowe. Objawom towarzyszy przyspieszone tętno. Napad trwa zwykle kilka minut, po czym następuje bezobjawowy okres, w którym dziecko często wraca do aktywności codziennej lub zasypia, aż do kolejnego napadu. Typowym objawem wgłobienia jest stolec przypominający „galaretkę malinową”, który jest wynikiem przenikania krwi przez rozszerzone naczynia krwionośne ściany jelit do światła jelit. Dolegliwościom bólowym mogą towarzyszyć uporczywe wymioty będące wynikiem zakażenia żołądkowo-jelitowego, reakcją na silny ból lub pierwszym objawem niedrożności jelit. Długo utrzymujące się objawy mogą prowadzić do znacznego pogorszenia stanu dziecka. Należy pamiętać, że niemowlę może na początku oddawać prawidłowe stolce, natomiast duży niepokój dziecka, podkurczanie nóżek, brak łaknienia powinien kierować rodziców wraz z dzieckiem pod gabinet lekarza pediatry lub na oddział ratunkowy najbliższego szpitala. fot. panthermediaPostępowanie diagnostycznePodstawowym badaniem obrazowym pozwalającym na szybką diagnostykę i rozpoznanie wgłobienia jest badanie ultrasonograficzne (USG) jamy brzusznej. Charakterystyczny obraz „tarczy strzelniczej” w USG świadczy o wgłobieniu. Dodatkowo wykonuje się badania dodatkowe, które mają na celu ocenę stanu ogólnego dziecka (morfologia, wykładniki stanu zapalnego, elektrolity, stężenie białka w surowicy, oznaczenie grupy krwi).
Dołączył: 2012-04-02 Miasto: Łódź Liczba postów: 577 9 kwietnia 2012, 18:30 Nie wiem, gdzie zamieścić ten temat. Sprawa dotyczy dziecka mojej ma 1,5 roku. I wielki problem z jelitami. Nie może robić kupy, strasznie przy tym krzyczy, gdyż raz dziennie musi tę kupę zrobić, ale nie może. Jadła śliwki - przez chwilę pomogło, teraz już nie działa. Olej lniany (zaleciła chyba jakaś pedagożka) również nie zadziałał. Wizyta u lekarza dopiero w czerwcu, a dziecko ciągle cierpi. Dzisiaj strasznie, jak podobno od bardzo długiego czasu (tzn wcześniej tak strasznie nie było) krzyczała i dostała czopka, nie zadziałał, wręcz po chwili z jelit wydobyło się trochę krwi... Dziecko właśnie pojechało do szpitala. Lekarze nie wiedzą, co robić. Zsyłają na badania, ale do nich co najmniej 2 miesiące trzeba poczekać. Czy któraś z Was miała taki problem? Co należy zrobić? Proszę o szybkie odpowiedziPS Kupy dziecka wyglądają jak u owcy. Są strasznie zbite i twarde. To podobno oznacza, że jelita nie przyjmują wody, a dziecko pije naprawdę dużo. Oraz pije pełnotłuste mleko (czyt. od krowy), ale śmietana z góry jest zawsze zbierana. Je również dużo przetworów mlecznych. Czy to może mieć jakiś wpływ?Proszę o szybkie odpowiedzi. Dołączył: 2010-09-27 Miasto: Brussel Liczba postów: 13068 9 kwietnia 2012, 18:38 Czytalam gdzies ze pomagaja jablka u dzieci Dołączył: 2012-02-09 Miasto: Grodzisk Mazowiecki Liczba postów: 288 9 kwietnia 2012, 18:47 jabłka!! zero czekolady. Nawet sok jabłkowy pomoże. Dołączył: 2012-04-02 Miasto: Łódź Liczba postów: 577 9 kwietnia 2012, 18:50 podobno jabłka nie pomaga, i ona już go jeść nie chce... Dołączył: 2007-05-06 Miasto: Londyn Liczba postów: 4266 9 kwietnia 2012, 18:59 Dziecko w tym wieku nie powinno pić krowiego mleka !Powinna jeść dużo gotowanych potraw Dołączył: 2011-10-03 Miasto: Tuż Za Rogiem Liczba postów: 659 9 kwietnia 2012, 19:11 mysle,ze moze za duzo nabialu, a co do mleka krowiego to juz chyba w ogole nie jest dobry pomysl. malutka1820 9 kwietnia 2012, 19:14 mój pół roczny synek tez ma taki problem,dziś płakał jak robił sam... ale ja mu pomagam i biorę nóżki do góry tak zginam i wtedy robi. Jałka na niego nie działają,dawaj rano wode przygotowana może pomoże... melagrana 9 kwietnia 2012, 19:26 Skoro dziecko je dużo nabiału, to może w tym tkwi problem? Niektórym ludziom on naprawdę nie służy. Ja bym całkowicie wyeliminowała nabiał i zobaczyła, jakie będą efekty. Tak czy owak konieczne są dokładne badania i diagnoza. Dołączył: 2010-01-19 Miasto: Jarosław Neapol Liczba postów: 1337 9 kwietnia 2012, 19:27 moja corka cierpi na zaparcia jest leczona juz 2rok z doswiadczenia wiem ze sliwki nie pomoga chociaz moja je codziennie śliwki w sezonie świeze a tak to ze słoiczków dla dzieci przyjmowała na poczatku kasp dicomman dość długo i syrop duphalac bierze go do dzis i nie ma problemow juz chociaz cały czas bierze syrop idzcie z dzieckiem do dobrego pediatry ja poszłam zrobił usg i postawił diagnoze były momenty ze moja córka nawet picie potrafiła zwrócic bo nie dala rady tego utrzymac w sobie miala tak zapchane jelita masa kalowa Dołączył: 2009-06-03 Miasto: Łódź Liczba postów: 3147 9 kwietnia 2012, 19:56 A moze ujawnila sie skaza u dziecka? Tak sie zdarza, ze u niektorych dzieci pojawia sie dopiero po czasie. A takie male dziecko nie powinno pic mleka krowiego!! Odstawcie nabial i podajcie mleko z ha. Moze bedzie lepiej... I pomagajcie dziecku kupke zrobic - najlepiej czopki glicerynowe, od czasu do czasu kanka czy termometr w tyleczek!! Nie wolno dopuszczac do tego, zeby dziecko nie robilo kupki - grozi to zatruciem. A jak boli to juz dawno powinna isc do lekarza, W szpitalu na badania sie nie czeka, robia od reki!!
Intussusceptio, czyli wgłobienie jelita – to typowy stan naglący w gastroenterologii. To najczęstsza przyczyna tak zwanego ostrego brzucha u niemowląt. Wymaga od nas szybkiego rozpoznania. Występuje z częstością od 1-4/1000 dzieci. Szczyt zachorowań występuje między 6 a 24 miesiącem życia (niektóre źródła podają inne informacje: 3-9. msc życia). Zachorowania częściej dotyczą chłopców. O co chodzi? Sama nazwa „wgłobienie” nie bardzo cokolwiek tłumaczy. Z niczym się właściwie nie kojarzy… Na czym to tak właściwie polega? Do wgłobienia dochodzi, kiedy bliższy odcinek jelita wchodzić do dalszego odcinka jelita. Taka sytuacja najczęściej ma miejsce w miejscu przejścia jelita cienkiego w jelito grube, czyli w tak zwanym odcinku krętniczo-kątniczym. To ten odcinek kiedy pomarańczowa część jelita przechodzi w zieloną część – zobacz na poniższym schemacie. 85% wszystkich wgłobień dotyczy właśnie tego odcinka. Rzadziej dochodzi do wgłobienia w obrębie jelita grubego (czyli w zielonej części). Na czym polega problem? Samo wejście odcinka jelita w sąsiedni odcinek nie jest aż takim problemem. Kłopot w tym że jelito wgłabia się razem z krezką. Razem z tym jelitem do sąsiedniego odcinka jelita wchodzi też sieć.. A na nie zawieszone jest jelito (krezka). Gdybyśmy wyciągnęli jelita z jamy brzusznej, to to wyciąganie zostało by zatrzymane przez krezkę, która dodatkowo utrzymuje narządy na swoim miejscu. wchodzi w jelito i ciągnie za sobą krezkę Jest to o tyle problematyczne, że w tej sieci czyli w krezce znajdują się naczynia. Kiedy krezka się wgłabia, to dochodzi do ucisku na naczynia żylne, obrzęku ściany jelita, i przesączania krwi do światła jelita i pobudzenia produkcji śluzu. Galaretka To pobudzenie produkcji śluzu i wzrost przesączania krwi do światła jelita powoduje, że dziecko u którego dochodzi do wgłobienia oddaje tak zwane stolce malinowe, przypominające galaretkę malinową. Oprócz ucisku na naczynia żylne dochodzi też do ucisku na tętnica, a to z kolei w ciągu 24 h doprowadzić może do martwicy jelita. Gdy dojdzie do martwicy jelita to kolejnym krokiem jest posocznica wstrząs i zgon pacjenta. Dlaczego tak się dzieje? Nie ma jednej, konkretnej przyczyny wgłobienia jelita. W niewielkim odsetku przypadków przyczyną mogą być jakieś nieprawidłowości anatomiczne – np uchyłek Meckela czy polip. Potwierdzono w wielu badaniach związek z zakażeniami rotawirusowymi i adenowirusowymi. W przypadku infekcji wirusowych dochodzić może do przerostu tkanki chłonnej jelita krętego. To tzw kępki Peyera – upatruje się związku tej sytuacji z wystąpieniem wgłobienia (często dochodzi tez do powiększenia węzłów chłonnych krezki). Objawy No dobra. To wiemy już jak to wygląda od strony technicznej. Wiemy, że odcinek jelita razem ze swoją krezką, w której są naczynia wchodzi do sąsiedniego odcinka jelita. Dochodzi do ucisku na naczynia i związku z tym szeregu problemów. Teraz pytanie co widzi rodzic? Klasyczna triada objawów występuje u mniej niż 50% dzieci. Ta triada to: nagły płacz i niepokój dziecka wynikające z narastającego falowo bólu brzucha. Pojawia się stolec o charakterze galaretki malinowej albo świeża krew w stolcu. W trakcie badania brzuch może być nawet wyczuwalny guz w jamie brzusznej (to akurat częściej czuje lekarz). Poza tą klasyczną triadą objawów może wystąpić odwodnienie, wymioty, zaburzenia świadomości lub drgawki. Taki falowo narastający ból brzucha może też występować w typowej biegunce, a świeża krew w stolcu występuje również w przebiegu innych dolegliwości. Dlatego zawsze należy brać pod uwagę stan pacjenta, wywiad i badanie fizykalne. A jak stawiamy rozpoznanie? Same objawy nasuwać mogą podejrzenie, ale niekiedy nie muszą być jednoznaczne. Bardzo czułym badaniem jest tutaj badanie USG jamy brzusznej, na którym lekarz zobaczy charakterystyczne obraz tarczy strzelniczej lub dłużej trwającym wgłobieniu może się pojawić niedrożność jelit i wtedy pomocne bywa zdjęcie przeglądowe jamy brzusznej (RTG). Leczenie Jeżeli nie podejrzewamy przerwania ciągłości ściany przewodu pokarmowego, czyli perforacji, a objawy trwają od maksymalnie 12 do 24 h, to postępowaniem bardzo skuteczna w granicach 80 do 95% jest wykonanie jednej z trzech metod. Wlew doodbytniczy z 0,9%NaCl (taka a la lewatywa). Wykonywany pod kontrolą USG lub Doodbytnicze podanie powietrza czyli tak zwana enema powietrzna W chwili obecnej rzadziej stosowany wlew doodbytniczy z zawiesiny barytowej. W niektórych sytuacjach dochodzi również do spontanicznego odgłobienia, ale to naprawdę niewielki odsetek: do 4 % pacjentów. Są sytuacje, w których nie możemy zastosować metody nieoperacyjnej, czyli tych wspomnianych wyżej wlewów. Jeżeli dziecko ma objawy otrzewnowe, albo jest perforacja na zdjęciach rentgenowskich, albo dziecko jest we wstrząsie – wtedy pozostaje nam leczenie chirurgiczne. Nieleczone wgłobienie jest śmiertelne. Nawroty? Sytuacja niestety może się powtarzać. W ok 10% przypadkach objawy wgłobienia powtarzają się u danego pacjenta. Szczepienie a wgłobienie? O samo wgłobienie zapytałam Was niedawno w kontekście szczepień przeciw rotawirusom. Powtarzam zawsze, że to szczepienie, które jest ograniczone czasowo. Powinno się podać pierwszą dawkę szczepionki przed 12 tygodniem życia i optymalnie zakończyć cały schemat do 24 tygodnia życia dziecka. Dlaczego? Bo im starsze dziecko tym większe ryzyko wystąpienia wgłobienia – związane jest to ze szczytem zachorowań, o którym pisałam na początku tego artykułu. Wyniki dużych badań klinicznych i obserwacyjnych potwierdzają, że ryzyko wystąpienia wgłobienia jelita po szczepieniu przeciw rotawirusom oceniane jest na 1-3/100 000 podanych dawek szczepionki. Jak widzicie częstość populacyjna występowania wgłobienia jelita jest większa. Szczyt zachorowań jest większy u starszych dzieci, między innymi dlatego zaleca się jak najszybsze ukończenie schematu szczepienia, aby nie nakładały się tutaj niepożądane zdarzenia. Co ciekawe – w badaniach z Brazylii po wprowadzeniu szczepień przeciw rotawirusom potwierdzono redukcję zdarzeń niepożądanych, wymagających pobytu w szpitalu i związanych z infekcją rotawirusową o 69752 (!). Przy czym po szczepieniu raptem 55 dzieci wymagało hospitalizacji z powodu wgłobienia. Analizy z USA wykazały, że w ciągu pierwszych 5 lat życia, w kraju rozwiniętym w przeliczeniu na 1 przypadek związany z wgłobieniem po szczepieniu chronimy – dzięki szczepieniu – 71 dzieci przed zgonem, a 10093 przed hospitalizacją. Biorąc pod uwagę korzyści wynikające ze szczepienia przeciw rotawirusom i ich potwierdzone badaniami bezpieczeństwo, strach przed wgłobieniem powinien być powodem do zaszczepienia dziecka, a nie do rezygnacji z niego. Obserwacja Jak długo obserwować dziecko po szczepieniu pod kątem ewentualnego wgłobienia? Przede wszystkim pierwszy tydzień, ale w piśmiennictwie mówi się o maksymalnie 21 dniach. Biorąc pod uwagę częstość zachorowań populacyjną, to pod kątem wgłobienia warto obserwować wszystkie niemowlaki – zwłaszcza płci męskiej, bo to u nich jest to częstsza przypadłość (niezależnie od szczepienia). Wsparcie bloga na Źródła: Mrukowicz J.: Appendix I: Methods for the development of evidence-based recommendations for rotavirus vaccination in Europe. Appendix: Evidence tables. J. Pediatr. Gastroenterol. Nutr., 2008; 46 (supl. 2): S49–S76Maglione Das L., Raaen L. i wsp.: Safety of vaccines used for routine immunization of US children: a systematic review. Pediatrics, 2014; 134: DOI: An update on the safety profile of pentavalent rotavirus vaccine from the REST study. Int. J. Infect. Dis., 2006; 10 (supl. 1): S225Desai R., Cortese Meltzer i wsp.: Potential intussusception risk versus benefits of rotavirus vaccination in the United States. Pediatr. Infect. Dis. J., 2013; 32: 1–7Clark A., Jit M., Andrews N. i wsp.: Evaluating the potential risks and benefits of infant rotavirusvaccination in England. Vaccine, 2014; 32: 3604–3610Richardson V i wsp. N Engl J Med. 2010;362(4): MM i wsp. N Engl J Med. 2011;364(24): JP i wsp. Vaccine. 2011;29(16): DZIECIĘCA – PORADNIK LEKARZA PRAKTYKA Albrecht Piotr, Wydawnictwo Medyczne CZELEJ Zachęcam Was do zakupu ebooka szczepionkowego „309 pytań o szczepienia” gdzie znajdziecie odpowiedzi na całe mnóstwo pytań!
Połykanie przez dzieci różnorodnych ciał obcych jest zjawiskiem częstym. Większość ulega samositnemu wydaleniu, niektóre jednak mogą być niebezpieczne i wymagają szczegolnego postępowania. Wgłobienie jelitowe jest najczęstszą przyczyną niedrożności mechanicznej przewodu pokarmowego u niemowląt i małych dzieci. Pomimo charakterystycznego obrazu klinicznego właściwe i wczesne rozpoznanie może być trudne. Wczesne rozpoznanie wgłobienia pozwala u większości dzieci na leczenie nieoperacyjne, tzn. wykonanie zabiegu odgłobienia – wlewem wodnym, powietrznym, kontrastowym. Połknięcie różnorodnych ciał obcych jest często obserwowanym zjawiskiem w populacji dziecięcej, a przypadkowe spożycie dotyczy głównie małych dzieci. Większość połkniętych ciał obcych ulega wydaleniu, jakkolwiek połknięcie baterii, magnesów jest szczególnie niebezpieczne, ponieważ możliwe jest wówczas wystąpienie poważnych następstw. Dlatego też właściwe postępowanie w tych przypadkach ma zasadnicze znaczenie, aby uniknąć tych powikłań. W artykule przedstawione są podstawowe zagadnienia dotyczące wgłobienia oraz zasad postępowania w przypadku połknięcia ciała obcego u dzieci, przydatne w codziennej praktyce pediatrycznej. Wgłobienie polega na teleskopowym wpuklaniu się wyżej położonego odcinka jelita (odcinek proksymalny) w niżej położony (odcinek dystalny) z następowym przemieszczaniem wgłabiającego się fragmentu zgodnie z perystaltyką jelitową. Najczęściej występujące postacie wgłobienia przedstawia tab. 1. Wgłobienie krętniczo-kątnicze stanowi 80–95% wszystkich wgłobień jelita cienkiego w grube (ryc. 1). POLECAMY Ryc. 1. Schemat wgłobienia krętniczo-kątniczego Czoło wgłobienia (j. cienkie) Zastawka Bauchina Naczynia krezki W zdecydowanej większości przypadków występuje tzw. wgłobienie samoistne (idiopatyczne), w którym nie stwierdza się anatomicznej struktury stanowiącej czoło wgłobienia. Wśród przyczyn wgłobienia samoistnego wymienia się obecność obrzękniętych kępek Peyera w ścianie jelita cienkiego lub powiększonych węzłów chłonnych krezkowych w przebiegu infekcji wirusowych (adeno- i rotawirusowych). Znacznie rzadziej stwierdza się obecność anatomicznej struktury, np. uchyłka Meckela, stanowiącej czoło wgłobienia jelitowego [1, 2, 3, 4]. Tab. 2. przedstawia podział wgłobień pod względem etiopatogenezy. Wgłobienie może wystąpić w każdym wieku, ale najczęściej u niemowląt w drugim półroczu życia. Ponad 50% przypadków obserwuje się w 1. zaledwie 10 do 25% powyżej 2. Wgłobienie występuje częściej u chłopców (2/3 przypadków), u niemowląt dobrze odżywionych („okazy zdrowia”), przeważnie w trakcie lub po infekcji dróg oddechowych lub przewodu pokarmowego. Dlatego nasilenie częstości występowania wgłobienia koreluje ze szczytem zachorowań na takie infekcje. U starszych dzieci po 2. częściej daje się stwierdzić anatomiczną przyczynę wgłobienia [1, 2, 3, 4, 5, 6]. Tab. 1. Anatomiczne postacie wgłobienia jelitowego Rodzaj wgłobienia Częstość występowania wgłobienie jelita cienkiego w grube 85% wgłobienie jelita cienkiego w cienkie 10% wgłobienie jelita grubego w grube 5% wgłobienie wielopoziomowe (np. jelito cienkie w cienkie i w jelito grube) Typowy obraz kliniczny wgłobienia to cyklicznie występujące nagłe, napadowe bóle brzucha, narastające co do częstości ich występowania – początkowo w odstępach kilkugodzinnych, następnie nawet kilkunasto- lub kilkuminutowych oraz co do ich nasilenia. Napadom bólowym często towarzyszą wymioty. W czasie bólu dziecko płacze, jest bardzo niespokojne, podkurcza gwałtownie kończyny dolne. Przeważnie po kilku kolejnych epizodach bólowych wydalany jest charakterystyczny stolec z domieszką krwi („galaretka porzeczkowa”). Pomiędzy kolejnymi napadami bólów dziecko zachowuje się z reguły normalnie. W miarę upływu czasu pogarsza się stan dziecka oraz rozwijają się typowe objawy kliniczne niedrożności mechanicznej przewodu pokarmowego. W badaniu przedmiotowym, zwłaszcza w trakcie napadu bólowego, można stwierdzić bolesny opór w jamie brzusznej, najczęściej umiejscowiony w prawym dole biodrowym, a w badaniu per rectum często stwierdza się obecność śluzu z krwią. Tab. 2. Etiopatogeneza wgłobienia u dzieci Rodzaj wgłobienia Cechy Częstość występowania idiopatyczne (samoistne) bez anatomicznej struktury stanowiącej czoło wgłobienia ok. 90% przypadków wtórne obecna anatomiczna struktura stanowiąca czoło wgłobienia: uchyłek Meckela polip zdwojenie jelita wyrostek robaczkowy ok. 10–15% przypadków Charakterystyczną dla wgłobienia triadę objawów klinicznych przedstawia się następująco: napadowe bóle brzucha, wyczuwalna masa w jamie brzusznej, malinowe zabarwienie śluzu i stolca w badaniu per rectum. Podstawą rozpoznania wgłobienia jest obecnie badanie ultrasonograficzne (USG). W USG wgłobienie daje charakterystyczny obraz określany jako „tarcza strzelnicza” (w przekroju poprzecznym) (ryc. 2) lub obraz „pseudonerki” (w przekroju podłużnym). Taki obraz badania USG jednoznacznie przemawia za wgłobieniem jelitowym [2, 3, 4, 5]. Ryc. 2. Wgłobienie: obraz „tarczy strzelniczej” w badaniu USG RTG przeglądowy jamy brzusznej może udokumentować cechy niedrożności przewodu pokarmowego (poziomy płynów, rozdęte pętle jelitowe), dlatego badanie to jest przydatne w przypadku długotrwającego wgłobienia. W klasycznym wlewie doodbytniczym z kontrastem, obecnie rzadko wykonywanym, wgłobienie daje charakterystyczny obraz określany jako „szczypce raka” lub„szczypce kraba” (ryc. 3). Schemat postępowania po ustaleniu rozpoznania wgłobienia przedstawia tab. 3. Podstawowym sposobem postępowania we wczesnej fazie wgłobienia, gdy zachowane jest krążenie we wgłobionym odcinku (badanie dopplerowskie), jest wykonanie odgłabiającego hydrostatycznego wlewu doodbytniczego z użyciem środka cieniującego, soli fizjologicznej lub powietrza. Polega on na wytworzeniu w jelicie dystalnym w stosunku do wgłobienia dodatniego ciśnienia, które wypycha czoło wgłobienia w kierunku proksymalnym. Tab. 3. Wgłobienie – schemat postępowania leczniczego Rodzaj leczenia Wskazania/przeciwwskazania Zachowawcze Hydrostatyczny wlew doodbytniczy Przeciwskazania do wykonania wlewu*: czas trwania wgłobienia > 8–12 godzin, objawy perforacji przewodu pokarmowego, objawy zapalenia otrzewnej. * w pozostałych przypadkach zawsze wykonywany jest wlew jako pierwsze działanie lecznicze Operacyjne Wskazania: nieskuteczny wlew odgłabiający, dzieci z przeciwskazaniami do leczenia zachowawczego (jw.). Ryc. 3. Wgłobienie: wlew doodbytniczy (według Groba) Zasady wykonywania wlewu odgłabiającego przedstawiają się następująco: sedacja/znieczulenie ogólne, wprowadzenie cewnika Foleya do odbytnicy, wypełnienie balonika cewnika celem uszczelnienia, podanie przez cewnik środka odgłabiającego (kontrast, sól fizjologiczna, powietrze), ultrasonograficzna ocena postępu odgłobienia. Odgłabianie wlewem jest skuteczne w 85–95% przypadków. W razie braku powodzenia istnieje możliwość powtórzenia procedury [1, 2, 3, 4, 5, 6]. Postępowanie po skutecznym odgłobieniu obejmuje kontynuację antybiotykoterapii, którą rozpoczynamy przed wykonaniem wlewu odgłabiającego (ze wględu na przeważnie dodatni wywiad infekcyjny), prowadzenie dożylnej podaży płynów (np. płyn wieloelektrolitwy) oraz stopniowe wdrażanie żywienia doustnego, co najmniej po kilkunastu godzinach od zabiegu. Przed rozpoczęciem podaży doustnej w każdym przypadku konieczne jest powtórzenie badania USG, które bywa także konieczne w sytuacji wystąpienia u dziecka po odgłobieniu objawów sugerujących nawrót. W związku z powyższym konieczna jest zazwyczaj kilkudniowa hospitalizacja dziecka. Wskazaniem do leczenia operacyjnego jest niepowodzenie postępowania zachowawczego oraz cechy kliniczne zapalenia otrzewnej/perforacji przewodu pokarmowego stwierdzane w momencie ustalenia rozpoznania wgłobienia. Podawanymi w piśmiennictwie względnymi wskazaniami do leczenia operacyjnego są zarówno wgłobienia nawrotowe – jakkolwiek brakuje jednoznacznych wytycznych, po którym epizodzie kwalifikujemy dziecko do laparotomii – jak i istotne podejrzenie obecności anatomicznej przyczyny wgłobienia, jak np. uchyłek Meckela. Po leczeniu operacyjnym wgłobienia standard postępowania jest identyczny jak po każdej laparotomii (w bezpośrednim okresie pooperacyjnym dożylna podaż płynowa, a po powrocie perystaltyki rozpoczęcie i stopniowe rozszerzanie podaży doustnej). Należy zawsze pamiętać o stosunkowo dużym ryzyku nawrotu wgłobienia, zarówno po leczeniu zachowawczym, jak również operacyjnym. Ryzyko nawrotu oceniane jest na 2 do 20% przypadków (średnio 10%), a u 1/3 dzieci nawrót wgłobienia obserwowany jest w ciągu pierwszej doby po pierwszym epizodzie. Zdecydowana większość nawrotów wgłobienia zdarza się w pierwszych 6 miesiącach od pierwszego epizodu wgłobienia [1, 2, 3, 4, 5, 6]. Obecność w przewodzie pokarmowym ciała obcego wskutek jego połknięcia stanowi częsty problem w populacji dziecięcej. Dzieci połykają różne przedmioty. Stale obserwujemy wzrost różnorodności połykanych ciał obcych: od monet, guzików, drobnych zabawek lub ich części, przedmiotów ostrych (szpilki, spinacze, pineski), do ostatnio coraz częściej spotykanych przypadków połknięcia baterii i magnesów [7, 8, 9, 10, 11, 12]. Rozpoznanie połknięcia ciała obcego jest stosunkowo łatwe, w sytuacji gdy rodzic/opiekun dziecka jest świadkiem zdarzenia lub dziecko samo opowiada o fakcie połknięcia. Natomiast przy braku takich danych z wywiadu właściwe rozpoznanie może być utrudnione lub niemożliwe i ustalane jest wówczas często przypadkowo lub dopiero w razie wystąpienia powikłań połknięcia ciała obcego. Brak jakichkolwiek objawów lub słabo wyrażone objawy stwierdza się u 40 do 60% pacjentów. Większość połkniętych ciał obcych po dostaniu się do żołądka ulega swobodnemu pasażowi przez dalsze odcinki przewodu pokarmowego i wydaleniu drogami naturalnymi. Odcinkiem przewodu pokarmowego, w którym najczęściej dochodzi do utknięcia połkniętego przedmiotu, jest przełyk. Według danych z piśmiennictwa w przełyku zatrzymuje się około 70% z wszystkich połkniętych przedmiotów, które utykają w przewodzie pokarmowym [7, 8, 9]. Tab. 4. przedstawia potencjalne miejsca zatrzymania połkniętego ciała obcego, ze względu na budowę anatomiczną przewodu pokarmowego. Należy zawsze pamiętać o dodatkowych czynnikach sprzyjających utknięciu ciała obcego, takich jak: wady wrodzone przewodu pokarmowego, przebyte operacje brzuszne, zaburzenia czynności przewodu pokarmowego. Tab. 4. Odcinki przewodu pokarmowego narażone szczególnie na zatrzymanie połkniętego ciała obcego Odcinek przewodu pokarmowego Miejsce utknięcia ciała obcego Przełyk mięsień pierścienno-gardłowy środkowy odcinek przełyku krzyżowany przez łuk aorty dolny zwieracz przełyku Żołądek odźwiernik Dwunastnica naturalne zagięcia dwunastnicy Jelito cienkie więzadło Treitza zastawka krętniczo-kątnicza Podstawowym badaniem diagnostycznym pozostaje wykonanie dwupłaszczyznowych zdjęć radiologicznych (w projekcji przednio-tylnej oraz bocznej), obejmujących szyję, klatkę piersiową, jamę brzuszną oraz miednicę. Zdjęcia RTG umożliwiają przede wszystkim wykazanie obecności połkniętych przedmiotów cieniujących (ich rodzaju, kształtu, liczby, umiejscowienia), chociaż dokładna ocena lokalizacji może być utrudniona. Ocenia się, że prawie 90% połkniętych ciał obcych stanowią przedmioty cieniujące [7, 8, 11, 12]. Rodzaj połkniętego przedmiotu, jego umiejscowienie oraz objawy kliniczne decydują o sposobie leczenia dziecka. Większość ciał obcych, które przedostały się do żołądka, swobodnie przemieszcza się przez dalsze odcinki przewodu pokarmowego i ulega wydaleniu przeważnie po kilku dniach. Jeżeli przemieszczanie się ciała obcego przebiega bezobjawowo, nie jest konieczna żadna dodatkowa interwencja, poza obserwacją. W sytuacji nieznalezienia połkniętego przedmiotu w stolcu, zalecane jest kontrolne zdjęcie RTG. Odrębną sytuacją, wymagającą zwykle szybkiego i właściwego postępowania, jest utknięcie ciała obcego w przełyku. Ponadto szczególnie starannego monitorowania wymagają dzieci, które połknęły przedmioty stanowiące zagrożenie, takie jak: baterie (płaskie zegarkowe lub paluszki), magnesy czy przedmioty ostre (szpilki, gwoździe) [8, 9, 10, 11]. Ogólne zasady postępowania w przypadku stwierdzenia obecności ciała obcego w przewodzie pokarmowym przedstawiono poniżej. Postępowanie w przypadku obecności ciała obcego w przewodzie pokarmowym u dzieci: każde dziecko po połknięciu lub podejrzeniu połknięcia ciała obcego powinno być zbadane przez lekarza, u każdego dziecka podejrzanego o obecność ciała obcego w przewodzie pokarmowym, nawet u pacjenta bezobjawowego, konieczne jest wykonanie diagnostyki radiologicznej, każde dziecko z połkniętą baterią lub magnesem wymaga hospitalizacji. Prawdopodobieństwo wystąpienia powikłań związanych z obecnością ciała obcego w przewodzie pokarmowym, takich jak: krwawienie, perforacja czy niedrożność, zwiększa się wraz z czasem jego zalegania. Podawana w piśmiennictwie częstość występowania perforacji przewodu pokarmowego oceniania jest na mniej niż 1% przypadków. Poniżej wymieniono wskazania do usunięcia połkniętego ciała obcego. Wskazania do usunięcia ciała obcego z przewodu pokarmowego: ciało obce zarówno objawowe, jak i bezobjawowe w przełyku, objawowe ciała obce poza przełykiem, ciała obce u dziecka z anatomiczną wadą przewodu pokarmowego lub po operacji brzusznej, ciało obce bezobjawowe, które nie uległo samoistnemu wydaleniu z przewodu pokarmowego przez 4 tygodnie. Większość ciał obcych usuwana jest obecnie na drodze endoskopowej, jakkolwiek stale wzrasta liczba przypadków wymagających interwencji chirurgicznej [8, 9, 10, 11]. Szczególnej uwagi wymagają dzieci, które połknęły takie przedmioty jak: magnesy, baterie, przedmioty ostre lub ostro zakończone. Niekiedy dziecko połyka kilka magnesów lub magnes wraz z innymi metalowymi przedmiotami. Na zdjęciu RTG kilka połkniętych magnesów lub magnes zlepiony z innym metalowym przedmiotem mogą wyglądać jak jedno ciało obce. Obecność kilku magnesów w sąsiadujących ze sobą i przylegających do siebie odcinkach jelita może być z kolei przyczyną powstania nadżerki i/lub martwicy ściany z następowym powstaniem przetoki, przedziurawienia czy niedrożności. Dlatego każde dziecko, które połknęło, magnes/magnesy, wymaga obserwacji w warunkach szpitalnych [8, 9, 10, 11]. Płaskie, okrągłe baterie zegarkowe lub magnesy na zdjęciu RTG łatwo można pomylić z monetą. Większość z połykanych przez dzieci baterii stanowią baterie zasadowe zawieraj... Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów Co zyskasz, kupując prenumeratę? 6 wydań czasopisma "Forum Pediatrii Praktycznej" Nielimitowany dostęp do całego archiwum czasopisma Dodatkowe artykuły niepublikowane w formie papierowej ...i wiele więcej! Sprawdź
wgłobienie jelita u dziecka forum
